Adrian Fechner

Chłopiec z przeszłości zniknął, bo zrozumiałem, że opiekując się roślinami, ostatecznie sam stałem się częścią natury. Oddaję ziemi cały swój ból i „beton” dawnego życia, by odrodzić się jako bluszcz i niezapominajka — silniejszy i niemożliwy do zapomnienia. Nie szukaj mnie w dawnych wiadomościach, lecz w ogrodzie, bo nie czekam już na lato, ale teraz sam nim jestem. Adrian, 2025 Ta publikacja spełnia...

O emocjach, uczuciach, o czymś co każdy z nas trzyma w sobie, ale nie zawsze ma odwagę na to, aby to uzewnętrznić. Ja tutaj naprawdę jestem. Z tobą siedzę na balkonie.